Ayaklarda bedenin tüm bölgelerine, organlarına ve sistemlerine karşılık gelen refleks noktaları olduğu ve bu noktaların beden anatomisinin aynası olduğu prensibine dayanan, masajdan çok bir şifa yöntemidir. Eller ve ayaklar üzerindeki refleks noktalarını uyararak ortaya çıkan elektrokimyasal mesajları nöronların yardımıyla ilgili organı uyarmak amacıyla yapılır. Uygulamada en çok sinir ucu bulunması nedeniyle ayaklar tercih edilir. Klasik ayak masajı gibi yağla ve yüzeysel sıvazlamalarla yapılmaz. Masaj sırasında ya da takip eden seanslarda, kişi değişik geri bildirimler verebilir. Bunlar; ilgili organın bulunduğu ayak noktasında hassasiyet ya da bir neden yokken gülme, ağlama, iç sıkıntısı, neşelenme, sık tuvalete çıkma vb. olabilir. Düzenli refleksoloji masajı alanların bağışıklık sistemlerinin daha iyi çalıştığı, özellikle kışın yaşanılan soğuk algınlığı ve grip tarzı hastalıklara daha dirençli oldukları araştırmalarla sabittir.
Refleksolojinin ilk uygulama yeri, geleneksel tıbbın doğuş yeri olan antik Çin ve Mısır olarak kabul edilir. Yaklaşık on iki bin yıllık bir geçmişi var olduğu sanılmaktadır. Tarihte bir çok medeniyetin, başta migren, bel ve boyun fıtığı, troid ve mide rahatsızlıkları olmak üzere bütün nörolojik hastalıklarda bu yöntemi uygulamıştır. Doğu’da geleneksel olarak hep varlığını sürdüren bu bilim, modern tıbbın merkezi olan Batı’ya, 1900’lü yılların başında Dr. William H. Fitzgerald ile taşınmıştır.
0 yorum:
Yorum Gönder